Historia teorii wielkiego wybuchu



Wielki Wybuch to teoria, przed którą obowiązywał powszechnie uznawany pogląd, że Wszechświat jest niezmiennym i nieporuszającym się układem galaktyk. Pogląd ten wyrażał także Albert Einstein. Wielki wybuch i cała teoria na jego temat została wypracowana na podstawie rozważań teoretycznych próbujących wyjaśnić obserwacje astronomiczne.


Historia teorii wielkiego wybuchu

W roku 1922 Aleksander Friedmann wprowadził równanie postulujące rozszerzenie się Wszechświata. Niezależnie od tego wydarzenia, w roku 1927 zostało ono także wprowadzone przez Georges Lemaitre, co doprowadziło do wysunięcia hipotezy pierwotnego atomu. Biorąc pod uwagę zasadę kosmologiczną, która stanowi, że Wszechświat jest jednorodny i izotropowy, z prawa Hubble’a wynika, że cały Wszechświat rozszerza się. Wielki Wybuch i teoria na jego temat przez pewien czas powodowały u naukowców podzielenie. Duży postęp na temat teorii jaką jest Wielki Wybuch został poczyniony w latach 90-tych XX wieku i w pierwszej dekadzie XXI wieku. dzięki zaawansowanym teleskopom oraz danym z satelitów COBE, WMAP i kosmicznego teleskopu Hubble’a, doprowadziły do okrycia, że tempo rozszerzania się Wszechświata wydaje się przyśpieszać.




Brak komentarzy.

Dodaj komentarz



Poznaj najlepszą muzykę razem z nami! Odkryj nowe brzemienia, którymi zachwyca się świat.